18 Μάι Αϊβαλή Παππά Πατρίτσια
ΝΥΧΤΕΡΙΝΗ ΤΡΑΓΩΔΙΑ (Απόσπασμα)
Μέσα σ΄ένα σκοτεινό δωμάτιο προσπαθώ νύχτες
ατέλειωτες
να ξεσπάσω το δράμα μου πάνω σ΄ ένα χαρτί.
Η δράση είναι φτηνή, απ αυτές που πουλιούνται
σ΄ όλα τα περίπτερα…
Την ξυλώνω και την ξαναπλέκω από την αρχή
αλλά κάθε φορά βγαίνει και χειρότερη.
Πές μου τι να κάνω;
To χέρι μου παραλύει και το μολύβι μου πέφτει
άπειρες φορές …
Η μουσική τελειώνει,
ο διπλανός έχει κιόλας κοιμηθεί,
οι σκιές στο δωμάτιο γίνονται αδηφάγες παραστάσεις,
το τηλέφωνο νέκρωσε από κουβέντες μίσους,
μετάνοιας κι απελπισμένης συγνώμης,
η σιωπή εφάρμοσε κι έκλεισε όλες τις τρύπες
της ανοησίας,
τα μοτεράκια της ύλης άναψαν,
η ζέστη του καλοριφέρ δυναμώνει.
Πάνω στο κρεββάτι μου νιώθω να αποσυντίθεμαι
Από ταπεινωτική εκκένωση δύναμης και
Εξατμισμένης οργής …
Μέσα στα όνειρά μου
πεθαίνω από κούραση
και μέσα στην κούραση της ζωής μου
πεθαίνω από όνειρα …